کد خبر 304419
۱۰ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۴:۵۴

«سگمار»؛ تلاشی برای عبور از قواعد رایج سینمای ایران

«سگمار»؛ تلاشی برای عبور از قواعد رایج سینمای ایران

کارگردان فیلم «سگمار»، این فیلم را تلاشی برای عبور از قواعد رایج سینمای ایران دانست و گفت: نمی‌خواستم اثری مرموز و دلهره‌آور بسازم و در پی خلق لایه‌های معنایی چندگانه بودم و می‌خواستم مخاطب از سطح ماجرا، به عمق مفهوم هدایت شود.

به گزارش حیات به نقل از روابط‌عمومی گروه سینمایی هنر و تجربه، نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «سگمار» با حضور جواد مزدآبادی نویسنده و کارگردان، سیروس سپهری بازیگر، امیر ماهرو منتقد سینما توسط گروه سینمایی هنرو تجربه در پردیس سینمایی چارسو برگزار شد.

جواد مزدآبادی کارگردان فیلم «سگمار» در ابتدای این نشست درباره روند شکل‌گیری قصه گفت: من در حال ساخت یک فیلم کوتاه در منطقه‌ای خاص بودم که با روستایی متروکه مواجه شدم و احساس کردم این روستا می‌تواند اتمسفر جغرافیایی یک فیلم باشد. در ادامه، با توجه‌ به دغدغه‌ای که در سینمای شخصی خود پیگیری می‌کنم، فکر کردم می‌توانم فیلمی را خارج از قواعد رایج سینمای ایران کارگردانی کنم. در واقع نمی‌خواستم اثری مرموز و دلهره‌آور بسازم و در پی خلق لایه‌های معنایی چندگانه بودم.

وی گفت: موضوعی جهان‌شمول ذهن مرا درگیر خودکرده بود و آن اینکه، تمام جوامع دنیا که دارای قدرت و ثروت هستند، همواره چیزی در شمایل «سگمار» را دستاویز قرار می‌دهند تا به‌ وسیله آن، افراد جامعه را بترسانند. این موضوع در تمام دنیا ما به ازای بیرونی دارد و همین مسئله انگیزه مرا برای ساخت این اثر افزایش داد.

مزدآبادی افزود: جریان معمول سینمای ایران بر اصول مشخصی بنا نشده است و متأسفانه به دلیل دستمزد برخی بازیگران، هزینه‌ها بسیار بالا رفته است و ۷۰ درصد بودجه یک فیلم به بازیگران تعلق بگیرد که به لحاظ اقتصادی توجیهی ندارد.

کارگردان فیلم «سگمار» با اشاره به هدف خود از ساخت این فیلم گفت: دغدغه اصلی من این بود که بیننده در انتهای فیلم در خصوص وجود داشتن یا نداشتن سگمار مردد بماند و در طول فیلم نیز برای این موضوع نوعی کدگذاری صورت‌گرفته است. من در ساخت این اثر به دنبال ترساندن مخاطب نبودم و می‌خواستم مخاطب از سطح ماجرا، به عمق مفهوم هدایت شود.

وی با اشاره به منبع الهام خود برای ساخت «سگمار» افزود: «آرواره‌ها» ساخته اسپیلبرگ از این‌ جهت منبع الهام من بود که تا سکانس پایانی، خبری از موجود ترسناک نیست و آن را نمی‌بینیم؛ بنابراین فکر کردم بهتر است بدون اینکه مخاطب با موجودی هیولاوار مواجه شود، ترس حاصل از آن را احساس کند.

مزدآبادی گفت: در ساخت فیلم‌های موسوم به هنر و تجربه باید مسیرهای تازه‌ای امتحان شود و فیلمساز با نوعی ریسک و رویکردهای خلاقانه به موضوع‌ها نگاه کند. تلاش کردم مسیری را در ساخت این فیلم پیگیری کنم که در نهایت به شمایلی منحصربه‌فرد منجر شود تا این اثر در نهایت شبیه به فیلم دیگری نباشد.

«سگمار»؛ تلاشی برای عبور از قواعد رایج سینمای ایران/نمی‌خواستم اثری مرموز بسازم

کارگردان فیلم «سگمار» گفت: سینمای صاحب تفکر و بالنده‌ای که به دنبال آن هستیم، باید از جنس سینمای هنر و تجربه باشد؛ سینمایی که فارغ از تمام مناسبات نامعقول سینمای تجاری ساخته شده است. از گروه سینمایی هنر و تجربه برای توجه به آثار متفاوت سینمای ایران سپاسگزارم.

در ادامه، سیروس سپهری بازیگر فیلم «سگمار» گفت: «سگمار» فیلمی سخت بود و با عشق آن را به انجام رساندیم. همواره دغدغه حضور در آثاری را دارم که پیامی را به مخاطب منتقل کنند. در شهرستان‌ها بازیگران شاخصی وجود دارند که فرصت کافی در اختیار آنها قرار نمی‌گیرد.

در ادامه، امیر ماهرو منتقد سینما گفت: این اثر درامی روان‌شناختی بوده که در عین‌حال، نه رئال و نه انتزاعی است. حتی ظرفیت قصه به‌ گونه‌ای است که می‌توانست دارای فضایی در شمایل رئالیسم جادویی باشد. فیلم مفهومی در زیرمتن دارد که از دل آن، نوعی نمادپردازی صورت‌گرفته است.

ماهرو بیان کرد: در «سگمار» نوعی تقابل میان خیر و شر وجود دارد. عنوان فیلم متشکل از دوکلمه است؛ سگ نماد وفاداری و مار نماد زهرآگین بودن است. همچنین در فیلم تضاد میان طبیعت خشن کویر و لطافت عشق میان دو شخصیت به چشم می‌خورد.

وی گفت: فیلم دارای بازی‌هایی خوبی است که جنس آن با ذات جغرافیا قرین است. بازی‌ها بیانی پرطمطراق ندارند و همین موضوع باعث باورپذیری بیشتر برای مخاطب شده است. همچنین در این اثر تقابل میان عشق کهنه و زخم التیام نیافته کاراکتر اعظم بسیار زیبا مورد پرداخت قرار گرفته است.

منتقد سینما افزود: به عقیده من، در کارگردانی می‌توانستیم شاهد نماهای لانگ شات بیشتری باشیم تا جغرافیا هر چه‌ بهتر برای مخاطب عیان شود اما در مجموع با فیلمی شسته‌رفته و خوش‌ساخت مواجه هستیم.

وی درباره شیوه ارائه نقش توسط بازیگران بیان کرد: بازی بیرونی با بازی درونی دارای تفاوت است و زمانی که گفت و گو در زیرمتن برای بازیگر تعریف شده، او باید گفت و گو را درونی کند.

ماهرو افزود: در محیط کویری ساخت فیلم بسیار دشوار است و با این‌ وجود، ضعف‌هایی در چاله‌های هویتی شخصیت‌های قصه هویدا است و گاهی شاهد هستیم که شخصیت‌ها به تیپ نزدیک شده‌اند. به‌ علاوه اینکه متأسفانه وجوهی از منبع ترس به مخاطب نشان داده نمی‌شود. گویی کارگردان بیش از هر چیز توجه خود را به وجوه درونی شخصیت‌ها معطوف کرده و این رویکرد تا حد زیادی با موفقیت همراه بوده است.

این منتقد درباره فیلمنامه «سگمار» بیان کرد: فیلمنامه این اثر بر اساس خرده‌پی‌رنگ شکل‌گرفته است. در این‌ گونه آثار، در پرده میانی باید شاهد یک اتفاق و قلاب باشیم اما جای خالی این موضوع در فیلم احساس می‌شود. ضمن اینکه به عقیده من باید نوعی ذهنیت شناسنامه‌ای و پیش داستان برای شخصیت غلام در نظر گرفته می‌شد. همچنین زمانی که بر هیولاگونگی سگمار تأکید می‌شود، نیاز است تا شمایلی از او برای مخاطب عیان شود.

اکران فیلم سینمایی سگمار به کارگردانی جواد مزدآبادی از ۲۸ امرداد در سینماهای منتخب گروه هنرو تجربه آغاز شده است در این فیلم بازیگرانی همچون پیام احمدی‌نیا، شیرین اسماعیلی، سیروس سپهری ایفای نقش کرده‌اند.

فیلم «سگمار» داستان دو مارگیر را روایت می‌کند که به درخواست اهالی یک روستا مأمور می‌شوند موجودی مرموز و ناشناخته به نام «سگمار» را شکار کنند.

انتهای پیام//

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha